Informacje
Lata „potopu"
Jan Kazimierz, podobnie jakiego dwaj poprzednicy, przyjął tytuł króla Szwecji, choć w rzeczywistości nim nie byt Król nie należał do ludzi energicznych i słabo znal się na polityce. Przed elekcją piastował godność kardynała, lecz papież zwolnił go ze stanu duchownego, by mógł starać się o tron. Po koronacji ożenił się z wdową po bracie, królową Ludwiką Marią, kobietą mądrą i ambitną. W rzeczywistości to królowa kierowała sprawami państwa, wyręczając w rządzeniu nieudolnego małżonka, Panowanie Jana Kazimierza przypadło na czasy ciężkie i ponure. Trwały wojny z nieprzyjaciółmi zewnętrznymi, nabrzmiewały konflikty wewnętrzne, Nie było niemal jednego roku bez rozlewu krwi, bez konieczności trzymania pod bronią licznych zastępów wojska. Nie brakowało także triumfów w zmaganiach z wrogiem. Ale czy może cieszyć zwycięstwo, jeżeli trzeba je opłacić śmiercią wielu ludzi i ogromnymi zniszczeniami? Największe nieszczęście spadło na Polskę w 1655 roku. Przeszło ono do historii pod nazwą potopu. Szwedzi od dawna mieli zaborcze zamiary wobec naszych ziem, a zwłaszcza interesowało ich wybrzeże morskie. Ich plany wojenne były znacznie ułatwione dzięki posiadaniu Inflant i Pomorza Szczecińskiego, które zdobyli nie tak dawno w wojnie z Niemcami. Aby wkroczyć do Polski, nie musieli przeprawiać się przez morze. Przygotowali wojska właśnie na Pomorzu i w Inflantach. Kroki wojenne ułatwili im też niektórzy polscy magnaci. Jeden z nich, podkanclerzy koronny Hieronim Radziejowski, wdał się w spór z królem i za swoje przewinienia został skazany przez sąd na banicję. Udał się do Szwecji i tam na dworze Karola Gustawa intrygował przeciwko Polsce. Namawiał króla Szwedów do wojny, przekonywał, że Jan Kazimierz jest słaby, nie ma poparcia szlachty i pozbawienie go władzy nie będzie sprawą trudną. Radziejowski pałał chęcią zemsty i liczył na korzyści materialne. Zdrajca ten został przewodnikiem Szwedów wkraczających do Polski. Zdrajcami okazali się także hetman litewski Janusz Radziwiłł i jego brat Bogusław. Umyślili sobie, że z pomocą monarchy szwedzkiego oderwą Litwę od Polski i któryś z nich zostanie jej królem zależnym od Szwecji.
Ciekawe artykuły
Powstanie Bohdana Chmielnickiego
Na Ukrainie narastało wzburzenie. Wystarczyłby jakikolwiek sygnał, a wszyscy wystąpiliby przeciw Rzeczypospolitej. Niezadowolenie Kozaków wykorzystał Bohdan Chmielnicki, pisarz wojska zaporoskiego, jeden z oficerów werbujących do rejestru, Nienawidził on magnatów kresowych, bo od jednego z nich doznał krzywd osobistych. Stracił przez niego majątek, straci! syna, a sąd nie uznał jego skargi, Postanowił sam dochodzić swoich praw i się zemścić. Poderwał do buntu Kozaków, wezwał do powstania chłopów, zawarł przymierze z Tatarami. Potężne siły kózackotatarskie rozpoczęły działania zbrojne wiosną 1648 roku. Groźna armia okrutnych wojowników ruszyła z Dzikich Pól w kierunku Małopolski. Po drodze przyłączali się do mej chłopi, W kraju tymczasem lekceważono to wystąpienie. Sądzono, że jest to jeden z buntów, jakie już wcześniej wybuchały na Ukrainie i zostały bez większych trudności stłumione. Nie przewidywano poważniejszych kłopotów. Przeciwko powstańcom wysłano armię pod wodzą hetmanów Mikołaja Potockiego i Marcina Kalmowskiego, W bitwach stoczonych w maju, najpierw pod Żółtymi Wodami, a później pod Korsuniem, armia koronna została rozbita, a hetmani wzięci...... Czytaj więcej >>
Reklama
pozycjonowanie poznań, apartamenty poznań, hosting seo Praca Gdynia, pomoce dydaktyczne, DuaWarna, kurs księgowości Białystok, Wybierasz się na kierunek zarządzanie studia u nas to przyjemność, prezentacje maturalne